© 2015 door Spirit First  gemaakt met  Wix.com 

 

Voor een afspraak bel

024-6425983​

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het optrekken van de postmoderne mist!

 

Steeds weer ervaren we hoe bijzonder het is wanneer we ervoor kiezen op een nieuwe manier bijeen te zijn. De mist trekt snel op en we ervaren helderheid, openheid, verbinding, respect en zelfs tijdloosheid bij mensen die we verder helemaal niet kennen! We nemen ons voor om nooit meer terug te keren in het oude mistige leven. En dan......

 

Wat maakt toch dat we zo vast zitten aan oude anti-evolutionaire conditioneringen? Wat zijn de drijfveren hiervan? Hoe komt het dat we vaak na een paar dagen niet meer weten hoe het was en hoe het ook weer moet? Wat zijn die oude culturele structuren, waar we in verdwaald zijn en waar is de uitweg? Waarom zijn we probleemgericht? Waarom zijn we zo bang voor gezichtsverlies en overmatig gevoelig voor afwijzing? Waarom voelen we onszelf nog niet goed of heel genoeg en zeggen we dat vooral niet tegen anderen? Waarom zijn we nog niet klaar om onze eigen toekomst volledig op de schouders te nemen?

 

C.J. Jung:

 

To find out what is truly individual in ourselves, profound reflection is needed; and suddenly we realize how uncommonly difficult the discovery of individuality in fact is.

 

 

Wanneer we deze conditioneringen samen in bewustzijn brengen als evolutionairen, als mensen die verantwoordelijk willen zijn, dan ontdekken we hoe ze niets anders zijn dan de  eigenschappen en overlevingsstrategieën van de postmoderne cultuur waarin we rondzwemmen zoals een vis in een vissenkom. Dit diepe inzicht is in zichzelf bevrijdend wanneer we het besef van keuze, een van de grootste postmoderne voorrechten, tot onze grootste verplichting maken. Dan ontstaat de realisatie van de werkelijke mogelijkheid van een cultuur voorbij postmodern, waarbij we de grootse gaven er van omarmen en de schaduwkanten overstijgen.

 

 

Evolutionair gezien is de ontwikkeling van de mens naar de postmoderne mens van nu een proces van individuatie. Dit proces is voor het eerst beschreven door C.G. Jung. Hij schreef er zelf o.a. over:

 

By it I mean the psychological process that makes of a human being an “individual”-a unique, indivisible unit or “whole man.“

 

De mens maakt zich steeds meer los van de kudde en de cultuur en wordt tot een individu. Dit proces komt volledig tot bloei in de postmoderne cultuur. De mens wordt tot een individu met een eigen mening en een eigen binnenwereld en wat ik denk en wat ik voel, wordt tot de waarheid verheven. Ieder mens heeft recht op een plaats onder de zon, onafhankelijk van kleur, sexe, ras. Deze ontwikkeling is wat Ken Wilber heel terecht "one of the many gifts of green" noemt.

 

Maar waar is de andere kant in dit alles. Wat is het vervolg wanneer we samen de crisis van onze tijd zien, zoals het narcisme en epidemie van depressie en ongeïnspireerdheid? Waar is het besef van onze roeping en is misschien in de volledige preoccupatie met mijn innerlijke welzijn en mijn innerlijke wereld mijn diepere betekenis naar de achtergrond geraakt?

 

C.J. Jung schrijft daarover:

 

What is it, in the end, that induces a man to go his own way and to rise out of unconscious identity with the mass as out of a swathing mist?

 

It is what is commonly called vocation: an irrational factor that destines a man to emancipate himself from the herd and from its well-worn paths. … Anyone with a vocation hears the voice of the inner man: he is called.

 

 

Waar is wat Jung hierboven "the voice of the inner man" noemt? Heel duidelijk is in ieder geval wel dat de postmoderne cultuur meer aandacht heeft voor psychologisch en emotioneel welvoelen dan voor het ontdekken van een levensvisie en missie. Toch is die inner voice niet weg. Vrijwel iedereen die een Verlicht Leven volgde heeft die inner voice gehoord en ontdekt. Zij hebben ervaren dat in ieder van ons een impuls tot bewustwording en tot ontwikkeling ligt te wachten als een slapende reus, wachtend op het moment van ontwaken.