Pre- en postcorona, een scenario van verandering

June 13, 2020

Het is juni, maatregelen van lockdown versoepelen en de toekomst klopt weer zachtjes op de deur. Alom hoor je: “het wordt noot meer hetzelfde” en dat klikt hoopvol maar …… wie doet de verandering. Media predikt angst en vertelt ons dat we pas vrij zijn als er een vaccin is. Polariteit viert hoogtij met de politiek als belangrijke exponent en we leven nog steeds het leven van Homo Sapiens. Dit  unieke schepsel, schitterend beschreven in het beroemde boek van Harari Yuval Noah, dat een magnifieke ontwikkelingstocht heeft gemaakt naar waar we nu zijn. Daar echter zit het vast in het eigen wereldbeeld, de eigen wetenschap en nu wordt het bedreigd door de mogelijkheid van zelfdestructie door producten van de eigen ontwikkeling. Wij hebben crisis en levensbedreigende rampen overleefd en zijn goed geworden in zelfverdediging. We zijn in staat ons op ieder moment af te kunnen scheiden wanneer gevaar te dichtbij komt, of dat nu komt van een roofdier, van een wervelstorm, van een collega of van een partner. We kunnen ons verstoppen als een schildpad of een mol, terwijl de toekomst iets anders van ons vraagt. De toekomst vraagt een nieuwe mens in een onvoorstelbaar uitdagende tijd. Zoals nu kunnen we niet meer verder en dat is waar dit essay over gaat.

 

Homo Sapiens

De mens zoals we die nu kennen is waarschijnlijk 200.000 jaar geleden ontstaan als evolutionair vervolg van de apen of misschien toch als een doelbewuste mutatie (zie o.a. Gregg Braden). We hebben ons verzameld, geleerd om te jagen, huizen te bouwen, ons eten te verbouwen, taal te ontwikkelen om geleidelijk aan een hersenontwikkeling mogelijk te maken die logisch denken, zelfreflectie en metacommunicatie mogelijk maakt. We hebben leren overleven. We kunnen onszelf fysiek en psychologisch leren beschermen door allerlei overlevingsstrategieën  en hebben religie rudimentair gemaakt. Vervolgens hebben we  onszelf, ons psychologische zelf en ons gevoel tot het belangrijkste gemaakt in de wereld en narcisme tot de maatschappelijke ziekte van dit moment.

 

Oorzaak en gevolg en de wereld volgens de wetten van Isaac Newton

We leven volgens het principe van oorzaak en gevolg en zoeken naar de oorzaken van onze problemen in de persoonlijke en generationele geschiedenis We zijn eenzaam doordat we de diepe verbinding met onszelf en de ander zijn verloren en diepere betekenis, het Goddelijke en de betekenis van de ziel vergeten zijn. We zoeken veelal naar snelle vervulling van onze nood (honger, dorst, eenzaamheid, leegte, pijn), door alle belangen die ons ego primair maakt en zijn aanbeland bij een menszijn dat wordt geleid door eigenbelang, door emoties, door gevoelens en door narcisme (ga maar eens na hoeveel procent van de gedachten, zo’n 60.000 per dag, die je hebt uiteindelijk over jezelf gaat). We vinden dat we recht hebben op geluk en ons lekker te voelen en kunnen ons geregeld afvragen “waarom ik”.   Depressie, burnout, verlies aan zingeving zijn de belangrijkste ziekten van deze tijd. We medicaliseren of psychologiseren onze huidige situatie doordat de medische en de psychologische wereld door ontbreken van diepte en zingeving voor veel van deze existentiële klachten medische en psychologische etiketten hebben ontwikkeld, die de illusie wekken van biologische en psychotraumatische ziekten.

Doordat we veel aandacht geven aan onze oude verhalen, aan de gebeurtenissen uit het verleden en in de wereld om ons heen en aan trauma’s uit het verleden leven we een leven gestuurd door de geschiedenis. Zo blijven we zoals we altijd waren en het gevolg van onze geschiedenis. We worden gestuurd door de omgeving gestuurd door angst en dualiteit en blijven speelbal van de maatschappij en zijn dan niet in staat bij te dragen aan de substantiële verandering die nodig is voor een nieuwe toekomst. We horen de stem van de toekomst niet meer, doordat we doof zijn geworden voor de stem van de ziel die het potentieel van onze toekomst in zich draagt. We maken ons al dan niet druk over ons fysieke lijf, terwijl we niet realiseren dat dit lichaam een exponent is van een energielichaam waardoor we met alles en iedereen en met verleden, heden en toekomst zijn verbonden. Dit is waar de depressie binnenvalt, de leegte en de zinloosheid van bestaan waarbij we alle zin om te leven, om op te staan, om te eten bewegen zijn verloren, omdat we delen van onze ziel hebben ontkend en afgegeven terwijl we hunkeren naar een nieuwe toekomst gekenmerkt door verbinding door liefde en door inspiratie. En dit is hopelijk de realisatie van homo sapiens op de drempel van een nieuwe levensfase. Zoals de kastanje “weet” dat het kastanjeboom gaat worden en anders niet en het lelijke eendje net zo lang luistert tot zij de zwaan in zichzelf ontdekt, zo vraagt het leven ons te gaan luisteren naar de stem die in de stilte klinkt en uiterst geduldig blijft fluisteren tot we haar horen…………

 

Verandering gloort aan de horizon en het vraagt onze intentie en onze actie. Het vraagt het besef dat we ver onder onze kwaliteiten leven en dat zoveel potentie verborgen blijft achter angst aan de behoefte aan verklaringen of de behoefte aan sociale aanpassing. In plaats van te zoeken in de omgeving of in de geschiedenis naar de oorzaak voor onze problemen moeten we de dialoog die we met onszelf gaan ontdekken. Dat is waar de grootste bron van lijden te vinden is, in de dialoog met jezelf. We zullen gaan ervaren dat die dialoog een onophoudelijke exponent is van Homo Sapiens, van afscheiding, dualiteit en zelfkritiek en van he zoeken en vinden van verklaringen die allang over de datum zijn. En daar is waar de verandering gaat beginnen, dat is waar Homo Deus (zie ook het andere boek van Harari Yuval Noah) wacht, de mens die beseft fysieke manifestatie te zijn van spirit, van bewustzijn, van Licht van God en langzaam maar zeker begint te luisteren naar de stem van het Ware Zelf

 

De mens in het post-Corona tijdperk

 

De eerste realisatie van Homo Deus is het besef van de voortdurende en onvoorstelbare stilte als basis van leven en als basis van menszijn. Er is altijd eerst niets alvorens iets verschijnt. Die stilte is de toegangspoort tot presentie en tot het leven vanuit een ander soort van menszijn. Het is de basis grond van geloof, hoop en vertrouwen en de dialoog met jezelf is een dialoog van respect, van liefde, van volledige eerlijkheid en openheid. Je hebt niets meer te verbergen voor de ogen van dat zelf dat zonder oordeel kijkt, voor degene die liefde is en daar niets voor terug hoeft, voor je Ware Zelf. Je bent bereid te luisteren ook als het antwoord niet bevalt. De basis is wat je werkelijk bent en altijd bent geweest en het vraagt een enorme wilskracht en discipline om je gewoontezelf dat klaar staat om je op ieder onbewaakt moment te verdedigen en af te schermen onder controle te houden en niet meer achter het stuur te laten. Zonder die wilskracht en die discipline zijn we zo breekbaar als de draden van een spinnenweb en zal je overlevingszelf niet ophouden je te beschermen door je te bestoken met oud denken.

We zijn energie, bewustzijn, spirit in het eindeloze moment van Nu en creëren ons lichaam, ons leven, onze omgeving en onze toekomst. Om werkelijk regisseur te zijn van je toekomst moet je bereid zijn gezond te zijn! En gezond zijn is beangstigend. Er is geen waarom; een ja tegen wat zich aandient en een overgave aan een hogere, grotere wijsheid. De wijsheid van je Ziel. Gezond zijn betekent het loslaten van de ankers die je voor de veiligheid vast hebt gehouden wanneer de waarheid teveel confrontatie lijkt. Je gebruikt je verwondingen niet meer als zelfverdediging, laat je harnas los.

En nog steeds kun je dan slecht voelen en alle verschijnselen ervaren die het oude zelf als depressie zou duiden en je beseft dat je een spirituele depressie doormaakt, een periode van niet weten, van geen zekerheid onder de voeten en de angst om te verdrinken. Telkens wanneer je niet in de stilte kunt verblijven en los kunt laten met een groot ja van liefde zal je gewoontezelf, je oude homo Deus uit liefde voor jouw overleven proberen je op het oude spoor te zetten en dat zijn de moment waar puntje bij paaltje komt. Stop je met vragen waarom, blijf je stil, kun je rusten in vertrouwen in geloof en in hoop en ieder signaal in liefde en dankbaarheid ontvangen zodat het haar wijsheid en potentie kan ontvouwen, dan ben je op de weg van het leven van elegantie. Je vertrouwt op je Goddelijke aard en beseft dat de ziel jouw unieke uitdrukking is en de motor voor werkelijke zelfrealisatie. Je gaat meer aandacht geven aan je energielichaam dan aan je fysieke lichaam en leeft je waarheid, iedere dag.

 

Dit is het hoopvolle perspectief van Homo Deus, de mens die zijn ware afkomst kent en daarmee de toekomst wil gaan vormgeven, de mens die liefde is zonder daar iets voor terug te hoeven, omdat er een voortdurende realisatie is van heelheid en volkomenheid.

 

Joop de Vette

 

Juni 2020

Please reload

Featured Posts

Rijkdomsbewustzijn

July 13, 2015

1/3
Please reload

Recent Posts

October 31, 2017

August 23, 2016

Please reload

Follow Us